χᾰράδρ-α, Ion.
χαράδρη,ἡ,
A. mountain-stream, torrent, which cuts itself(χαράσσει) a way down the mountain-side, κλειτῦς τότ' ἀποτμήγουσι χαράδραι
Il. 16.390
, cf. D.P. 1077 ;οἴνῳ . . ἅπας' ἔρρει χ.Telecl Id. 1.4 (anap.); χ. χειμερίη
A.R. 4.460
; χ. χειμάρρους καὶ βαθεῖα
Plb. 10.30.2
;φωνὴ χαράδρας ὄλεθρον τετοκυίας(of a loud, harsh voice), Ar. V. 1034 (anap.);χ. κατελήλυθεν,of atorrent of words,
Pherecr. 51 .
II. the bed of such a stream, gully, ravine,
κοίλης ἔντοσθε χαράδρης
Il. 4.454
; cf. Hdt. 9.102 , Th. 3.98 , 107 , X. An. 3.4.1 , D. 55.5 ; χ. κρημνώδης
Th. 7.78