ἀπάνθρωπ-ος,ον,
A. far from man: hence,
I. desert, desolate, τῶδ' ἀπανθρώπῳ πάγῳ,of Caucasus, A. Pr. 20 ; ἀ. ἡ γῆ
Luc. Prom. 11
.
2. ἀπάνθρωπον,τό, violence, drastic nature,of remedies, Philum. Ven. 2.5 .
II. of men and their deeds,inhuman, savage,
S. Fr. 1020 ; ἀπάνθρωπα διαπεπραγμένοι
D.H. 6.81
; ἀ. ἐπιστολαί
PFlor. 367.4
(iii A.D.);unsocial, misanthropic,
τρόπος
Pl. Ep. 309b
( Comp. ), cf. J. AJ 8.4.3 , Gal. 5.54 ( Comp. ).Adv.
-πως