snow,
χιών,όνος , ἡ: (v. sub fin.):—
A. snow,in Hom. mostly offallen snow,
Il. 10.7 , 22.152 ; ὡς δὲ χ. κατατήκετ' ἐν . . ὄρεσσιν
Od. 19.205
; ὕπερθε χ. γένετ' ἠύ̈τε πάχνη
14.476
; τὸν Νεῖλον ῥέειν ἀπὸ τηκομένης χιόνος
Hdt. 2.22
;ἐπὶ χιόνι πεσούσῃibid., cf. 4.50 ; Ἰδαία χ.
A. Ag. 564
; ἥλιος . . τήκει πετραίαν χιόνα
Id. Fr. 300.5
; καί νιν . . χιὼν οὐδαμὰ λείπει
S. Ant. 830
(lyr.); also offalling snow, ὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαίthick fall thesnow-flakes, Il. 12.278 ; χ. πίπτουσα
Hdt. 4.31
; κατένειψε χιόνι τὴν Θρᾴκην
Ar. Ach. 138
; ὅταν βορέας χιόνα χέῃ
E. Cyc. 329
, cf. Ba. 662 ; ἐπιπίπτει χ.
X. An. 4.4.11
; χιόνες πολλαὶ γίνονται
Thphr. Sign. 24
: [ χ.] σφοδρὰ καὶ ἀθρόα καταφερομένη νιφετὸς ὠνόμασται
Arist. Mu. 394a36
.
II. snow-water, 'ice-coldwater,
Θρῄκην χιόνι . . κατάρρυτον
E. Andr. 215
; χ. ποταμία
Id. Tr. 1067
(lyr.); used to cool wine, εἰ χιών ἐστ' ὠνία
Euthycl. 1
; οἶνον πιεῖν . . χιόνι μεμιγμένον
Stratt. 57
; χιόνα πίνειν
Alex. 141.10
; τοῦ θέρους χιόνα . . ζητεῖς Χ.
Mem. 2.1.30
; ἡδὺ θέρους . . χιὼν ποτόν
AP 5.168
( Ascl. ): rare in pl., Arist. Mu. 394a16 . [ῐby nature,ῑ
Ep. metri gr.] (Cf. Skt.himás'cold, winter', Lat.hiems,Avest.zyam-'winter', etc.)
