χλευ-άζω, (χλεύη)
A. jest, scoff,
ἐπισκώπτων καὶ παίζων καὶ χ.
Ar. Ra. 376
(lyr.); τοῖς καταγελῶσι καὶ χ. καὶ σκώπτουσι
Arist. Rh. 1379a29
, cf. Plb. 4.3.13 , Cerc. 18 ii 5 , Phld. Lib. p.29 O., etc.
2. c. acc.,scoff, jeer at, treat scornfully, τινα
Pl. Erx. 397d , D. 7.7 , 19.23 , 47.34 , D.C. Fr. 109.16 ; ἐμαυτὴν . . λέληθα χλευάζους'
Men. Epit. 215
; c. acc. rei, Plu. Rom. 10 , etc.:— Med. , Id. Brut. 45 :— Pass. , Epicr. 11.31 (anap.), Arist. Pr. 952b22 , Plu. Sert. 13 , 25 , 2.504f .