ἀδάμ-ας,αντος,ὁ, (δαμάω):—first in Hes. (in Hom. only as pr. n.), properly,
A. unconquerable:
I. Subst.,adamant, i. e. the hardest metal, prob.steel,χλωρός, πολιός, Hes. Sc. 231 , Th. 161 : metaph., ἀδάμαντος ἔχον κρατερόφρονα θυμόν
Op. 147
; of anythingfixed, unalterable,ἔπος ἐρέω ἀδάμαντι πελάσσαςOrac. ap. Hdt. 7.141 ;ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοιςfixed them with nailsof adamant, i. e. inevitably, Pi. P. 4.71 , cf. APl. 4.167 (Antip. Sid.); τὸν ἐν Ἅιδα κινήσαις ἀδάμαντα
Theoc. 2.34
.
2. diamond, Thphr. Lap. 19 , Paus. 8.18.6 ,Peripl. M.Rubr.
56 ; prob. so meant in Pl. Ti. 59b , Plt. 303e , cf. Plin. HN 37.55 .
3. metaph.,ὁ πόνος ἀδ άμαντος, of love, Alex. 245.13 .
II. Adj.,unbreakable, ἀνακτίτης
Orph. L. 192
.