χρέμπτομαι,aor. εχρεμψάμην
Luc. (v. infr.), Jul. Or. 7.205c :—
A. clear one's throat, hawk and spit, cough,
E. Cyc. 626 ; esp. before making a speech, Ar. Th. 381 ; χ. ὡς πτύσων
Gal. Protr. 8
: c. acc.,αἱματῶδες χ. spitblood, Hp. Epid. 5.14 ; μῆλα χ.
Eup. 163
(lyr.); πλατὺ χρεμψάμενος
Luc. Cat. 12
, cf. Pr.Im. 20 :— Pass. , πράσα . . χρέμπτεται are expectorant,
Ruf.
ap. Orib.
inc.
4.28 . (Akin toχρεμετίζω.)