χρῶμα,ατος,τό, (χρώννυμι)
A. skin,esp. of the human body, κάθαρσις διὰ τοῦ χρώματος
Hp. Insomn. 89
(sedχρωτόςrecte cod.θ).
II. colour,esp. of the skin or body,complexion,
Hdt. 2.32 , 3.101 , Hp. Aph. 4.40 , etc.; χρῶμα ἀλλάξαι
E. Ph. 1246
, cf. Men. Epit. 466 ; μεθιστάναι τοῦ χρώματος
Ar. Eq. 399
(lyr.); τὸ χ. διακεκναις μένος
Id. Nu. 120
;παντοδαπὰ ἠφίει χρώματαchangedcolourcontinually, Pl. Ly. 222b ;χ. διαμένονan unchangingcolour(of the face), Nicol.Com. 1.28 ; so of animals, x. Cyn. 4.7 .
2. generally,colour,
Gorg. ap. S.E. M. 7.85 ; defined by Zeno Stoic. 1.26 ;χρώματα βάπτεινusepigmentsfor dyeing, Pl. R. 429e ;ἐκ τῶν χρωμάτων καὶ σχημάτων θεωρεῖν,i.e. look tothe outsideonly, ib. 601a ; διὰ τῶν χ. ἀπεικάζειν