χῠμ-εία,ἡ, the
A. art of alloying metals, alchemy,
Zos.Alch. ap. Syncell. p.24 Dindorf (writtenχημεία,butkhumiain the Syriac version, DielsAntike Technik
p.109 ), Olymp.Alch. p.94
B. (χυμεία), Joann. Antioch. Fr. 15.3 (FHGiv p.548 (χημ-), and so Suid.
s.v. δέρας , but (χειμ-) in Anon. Incred. 3 cod.), Fr. 165 (FHGiv p.601 ,χημίαcod.P, χημεία
Suid.
s.v. Διοκλητιανός (vv. ll.χειμεία, μοιχεία), Id. s.v. χημεία ( v.l. χειμ- )). (Named from its supposed inventorχύμης( v.l. χημ- χειμ- ) acc. to Zos.Alch. l.c., cf. eund. pp.169,172
B. (χυμ-), Olymp.Alch. p.84B. (χημ-); more prob. fromχύμα,cf. Diels l.c.)