Liddell–Scott–Jones: χωρ-ιστέον

χωρ-ιστέον,

A. one must separate,

τι ἀπό τινος

Pl. Plt. 303d

; also τι τινός, τῆς ὀχείας τοὺς κριούς

Gp. 18.3.1

, cf. Iamb. Protr. 21 .κγ́.

2. χωριστέος,α,ον, to be separated,

A.D. Pron. 52.23 .