χωρ-ιστός,ή,όν,
A. separable,physically or logically, λόγῳ ἢ τόπῳ
Arist. de An. 413b14
;μεγέθειib. 432a20 ; τῇ νοήσει
Id. Ph. 193b34
; κατὰ τὸν λόγον χ.
Id. Metaph. 1025b28
; of the Platonic ideas, ib. 1086b9 , cf. EN 1096b33 ;χ. κτῆμα alienableproperty, of slaves, Id. Pol. 1254a17 .
II. existing separately, abstract,
οὐθὲν . . χωριστόν ἐστι παρὰ τὴν οὐσίαν
Id. Ph. 185a31
, cf. Metaph. 1028a34 , 1029a28 ;χ. ποσόν abstractquantity, Plot. 6.3.11 ; χ. δημιουργία
Jul. Or. 4.144b
, cf. 7.217d .Adv.
-τῶς
Iamb. Myst. 1.9