ψᾰφᾰρ-ός,ά,όν, Ion.
ψαφερός,ή,όν, Hp. (v. infr.):—
A. friable, powdery, crumbling,
σποδός
A. Th. 323
(lyr.), cf. Euph. 50 ; κόνις
AP 7.315
( Zenod. or Rhian. );ψαφαρόν,
= ἁπαλόν , perh. of a fine powder, Pl.Com. 118 : freq. of soil,sandy,
λεπτόγεως καὶ ψ. χώρα
Thphr. HP 8.2.11
; opp.ἀγαθή,ib. 8.9.1 ( Comp. );ἡ ψαφαρήthesandy shore,opp.ἅλς,
AP 12.145 ; ἐνὶ ψαφαρῇ Σαλαμῖνι
Euph. 30
.
2. of loose texture,of the glands, the brain, Hp. Gland. 1 , 10 , Sor. 1.12 (ψαθ-cod.), al.