ψελλίζω, (ψελλός)
A. falter in speech, speak inarticulately, likea child, ψ. καὶ τραυλίζουσι
Arist. HA 536b8
:—so in Med. , Pl. Grg. 485b , 485c ;ψελλίζονται καὶ τραυλίζουσι(-ονταιBonitz), τοῦτο δ' ἐστὶν ἔνδεια τῶν γραμμάτων
Arist. PA 660a26
; ψελλιζόμενος τὴν Ἑλλάδα φωνήν
Hld. 8.15
: metaph., of Empedocles and the early philosophers,speak indistinctly,
ἃ ψελλίζεται λέγων Ἐμπεδοκλῆς
Arist. Metaph. 985a5
;ψελλιζομένῃ ἔοικεν ἡ πρώτη φιλοσοφία περὶ πάντωνib. 993a15 ; of metals,hesitateto alloy, Id. GC 328b9 :— Act. is later in this sense, used of Aristotle, Phld. Rh. 2.51S.
2. metaph.,ψελλιζόμενος ἐς τὰ πολεμικά,of a boy soldier, Philostr. Her. 19.2 .