ψευδοκλητ-εία,ἡ, (κλητεύω)
A. the offence of falsely subscribing one's name as witness to a summons(κλητήρ), γραφὴ ψευδοκλητείαςa prosecutionfor such false subscription,
D. 53.17 , Arist. Ath. 59.3 ; βαδίζειν ἐπί τινα τῆς ψευδοκλητείας
D. 53.15
; ψευδοκλητείας τρὶς ὀφλεῖν
And. 1.74
.—This is the form found in Arist. l.c. (Pap.), in the best codd. of D. and in Poll. 8.40 , 44 ;ψευδοκλητίαis found in codd. of And. and asv.l. in D. ;ψευδοκλησίαin Harp. (with vv.ll.-κλητία, -κληστία, -κλησις), Suid.