ψεύσ-της,ου,ὁ, (ψεύδω)
A. liar, cheat,
Il. 24.261 ; ἀνὴρ ψ.
Hdt. 7.209
, cf. LXX Si. 15.8 : c. gen. rei,ῶ̔ν . . ψεῦσται φανούμεθαwherein we shall be found to beliars,
S. Ant. 1195 , cf. Arist. EN 1127b16 , AP 12.70 ( Mel. ), Phld. Herc. 1457.12 .
2. Adj., = ψευδής ,lying, false,
ψ. λόγος
Pi. N. 5.29
;ψεύστης δ' οῦ̔τος ἔπεστι λίθος,of a cenotaph, AP 7.273 ( Leon. );τὸν ψεύσταν δέ με τύμβον . . θέντο: τί θαῦμα; Κρῆτες ὅπου ψεῦσται, καὶ Διός ἐστι τάφοςib. 275 ( Gaet. ), alluding toΚρῆτες ἀεὶ ψεῦσται,
Epimenid. 1 , which is cited by Call. Jov. 8 , Ep.Tit. 1.12 .