ψοφ-έω,pf.
A.
ἐψόφηκα
Men. Sam. 324
, etc.:—sound, make a noise(opp.φωνέω,
Arist. de An. 420b30 , HA 535b3 ), E. Or. 137 ; ψοφεῖ ἀρβύλη
Id. Ba. 638
(troch.); πύλαι ψοφοῦσι
Id. HF 78
(v. infr. 11 );ψοφεῖ λάλον τι, likea cracked pot, Ar. Ach. 933 (lyr.); ἐψόφησεν ἄμπελος
Id. Pax 612
(troch.);ἐψόφει . . οὐκ οἶδ' ἅτταib. 1152 (troch.); ὥσπερ κύμβαλον ψοφεῖ πρὸς τῷ δαπέδῳ ἡ κοίλη ὁπλή
X. Eq. 1.3
; ποταμοὶ ψοφοῦντες
Pl. R. 396b
; of a bell, Str. 14.2.21 : c. acc. cogn., [ ἡ χαλκὶς] ψοφεῖ οἷον συριγμόν