ὡρῐκός,ή,όν, (ὥρα)
A. in one's prime, blooming,of the young people, Ar. Ach. 272 , Fr. 235 ; ὡ. νέος
Ael. NA 14.5
, cf. 4.8 ( Comp. ), Alciphr. 1.13 ; πάνυ γάρ ἐστιν ὡρικώτατα τὰ τιτθί', ὥσπερ μῆλον
Crates Com. 40
.
II. Adv. -κῶς, πυνθάνειyou askso maidenly, so prettily,
Ar. Pl. 963 ; cf.ὥρα(c) B. 11 .