ἄπειμι(A), (εἰμί
A. sum),impf. ἀπῆν(later ἀπήμην
POxy. 1204.23
(iii A.D.)),2 sg.
ἀπῆσθα
S. Ph. 379
; Ep.
ἀπέην
Il. 20.7
,3 pl. ἄπεσανib. 10.357 :fut.
ἀπέσομαι
Ar. Nu. 887
; Ep.
ἀπέσσομαι
Od. 8.150
,3 sg. ἀπεσσεῖταιib. 19.302 :—to be awayorfar from,c. gen.,ὁππότε πάτρης ἧς ἀπέῃσιν ἀνήρib. 169 , cf. 20.155 ,al.; ἐὰν δ' ἀπῇ τούτων τὸ χαίρειν
S. Ant. 1169