ἀπηνής,ές, Ep.
Adj.
A. ungentle, rough, hard,of persons, Il. 1.340 ; ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀ.
16.35
, cf. Od. 18.381 ; θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀ.
Il. 15.94
;μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τεib. 202 , cf. Od. 18.381 , al.;ὃς μὲν ἀπηνὴς αὐτὸς ἔη καὶ ἀπηνέα εἰδῇ cruelhimself and full ofcruel thoughts,
19.329 .—Rare in Att. (never in Trag.), ὅπως τοῖς ἔξωθεν μηδὲν δείξειαν ἀπηνές
Ar. Nu. 974
(anap.); ἀπηνές τι εἰπεῖν
Pl. Phdr. 257b
(butἀπηχές(q.v.) Hermias adloc.), cf. Lg. 950b , Call. Iamb. 1.257 ; freq. in later Prose, as Onos. 42.23 , Phld. D. 3
Fr. 69 , D.S. 9.24 , Plu. 2.678b , 970c , Luc. Nec. 18 ; τὸ ἐς ἀλλήλους ἀ.
Procop. Goth. 4.35