ἀποδεκ-τέον, (ἀποδέχομαι)
A. one must receive from others,
τὰ εἰσφερόμενα
X. Oec. 7.36
.
2. one must accept, allow, admit,c. acc. rei, λόγον
Pl. Lg. 668a
: c. gen. etpart., ἀ. τινὸς λέγοντος
Id. Tht. 160c
, R. 379c ; μὴ ἄλλως ἀ. λεγομένης τέχνης;
Id. Phdr. 272b
.
3. Adj. -τέος,α,ον,Vett. Val. 329.16 , Zos.Alch. p.229B.