ἀποθερίζω, poet.aor. ἀπέθρῐσα(also in late Prose, Porph. Abst. 2.10 ):—
A. cut off,
ἶνας μεδέων ἀπέθρισεν
Archil. 138
; ἄκρας ὡς ἀπέθρισεν κόμας
E. Or. 128
, cf. Hel. 1188 , AP 6.107 ( Phil. ), etc.; καυλόν
Dsc. 3.70
; of persons, μνηστῆρας
Nonn. D. 48.96
; regul. form-θέρισαin Ael. NA 1.5 , Apollod. 1.9.22 ; ἀπεθέρισα τοὺς προφήτας σου
LXX Ho. 6.6(5)
:— Med. ,aor.
ἀπεθρισάμην
AP 5.236
( Agath. );ἀποθρίξασθαι,of thetonsureof monks, Procop. Arc. 1 , al., perhaps from a mistaken etymology, cf. ἀποθρίξαντες τὴν χαίτην