ἀποθύμιος [ῡ],ον(fem.-ίηin Semon. 7.35 ): (θῡμός):—
A. not according to the mind, unpleasant, hateful,
ἔπος
Hes. Op. 710
;ἀποθύμια ἔρδειν τινίto do onea disfavour,
Il. 14.261 ; οὔ τι ἀποθύμιον ποιῆσαι
Hdt. 7.168
; μή μοί τι τέκνοις ἀ. ἕρπῃ
Mosch. 4.93
.