ἀποκαρτερ-έω,
A. kill oneself by abstinence, starve oneself to death,
Hp. Acut. 56 ;Ἀποκαρτερῶν,title of work by Hegesias , Cic. Tusc. 1.34.84 , cf. Plu. Num. 21 , Luc. Macr. 19 ; -οῦντα ἀποθνῄσκειν
Phld. Mort. 6
; ὥστε μᾶλλον ἂν θέλειν ἀποκαρτερεῖν ἢ τοῦτ' ἀκούων καρτερεῖν
Com.Adesp. 336.8
; οὐκ ἀπεκαρτέρησε . ., ἀλλ' ἐκαρτέρης'
Timocl. 18
.