ἀποκλαίω, Att.
ἀπ-κλάω [ᾱ],fut. -κλαύσομαι:aor. -έκλαυσα:—
A. weep aloud,
Hdt. 2.121 .γ́,etc.; ἀ. στόνον
S. Ph. 695
(lyr.).
2. ἀ. τινάorτι bewail much, mourn deeply for,
Thgn. 931 , A. Pr. 637 ; ἐμαυτόν
Pl. Phd. 117c
:— Med. ,ἀποκλαύσασθαι κακά bewail one/swoes, S. OT 1467 ; τὴν πενίαν
Ar. V. 564
; τερπνὸν τὸ λέξαι κἀποκλαύσασθαι
E. Fr. 563
.
II.
Med. , also,cease to wail,
Luc. Syr.D. 6 .