ἀδίαντος,ον, (διαίνω)
A. unwetted, ἀδιάντοισι παρειαῖς
Simon. 37.3
; ἀ. ἐξ ἁλός
B. 16.122
;not bathed in sweat, σθένος
Pi. N. 7.72
.
II. asSubst.,ἀδίαντος,ὁ ,maidenhair, Adiantum Capillus-Veneris, Orph. A. 915 :ἀδίαντον,τό, Theoc. 13.41 ; ἀ. [τὸ μέλαν]
Thphr. HP 7.10.5
: pl., Plu. 2.614b .
2. ἀ. τὸ λευκόν,
= τριχομανές , Thphr. HP 7.14.1 , Dsc. 4.135 .