ἀπονίνᾰμαι, Med. ,fut.
A.
ἀπονήσομαι
Hom.
: Ep.
aor. 2without augm. ἀπονήμην, ἀπόνητο
Hom.
;2 sg.opt. ἀπόναιο
Il. 24.556
,3 pl.
ἀποναίατο
h.Cer. 132
, S. El. 211 (lyr.);inf.
ἀπόνασθαι
A.R. 2.196
;part.
ἀπονήμενος
Od. 24.30
: lateraor.I ἀπωνάμην
have the use
ἀπονίνᾰμαι, Med. ,fut.
A.
ἀπονήσομαι
Hom.
: Ep.
aor. 2without augm. ἀπονήμην, ἀπόνητο
Hom.
;2 sg.opt. ἀπόναιο
Il. 24.556
,3 pl.
ἀποναίατο
h.Cer. 132
, S. El. 211 (lyr.);inf.
ἀπόνασθαι
A.R. 2.196
;part.
ἀπονήμενος
Od. 24.30
: lateraor.I ἀπωνάμην
Luc. Am. 52
, Procl. in Alc. p.89C. :—have the useorenjoyment ofa thing, ἧς ἥβης ἀπόνητο
Il. 17.25
;τῶνδ' ἀπόναιο mayestthouhave joy ofthem, ib. 24.556 ; τιμῆς ἀπονήμενος
Od.
l.c.; μηδέ ποτ' ἀγλαί̈ας ἀποναίατο
S. El. 211
: without gen.,ἦγε μὲν οὐδ' ἀπόνητοmarried her buthadnojoy[of it], Od. 11.324 ;θρέψε μὲν οὐδ' ἀπόνητοib. 17.293 , cf. 16.120 ; πόλιν κτίσας οὐκ ἀπόνητο
Hdt. 1.168
.