ἀποφώλιος,ον, acc. to the Ancients,
A.
= ἀνεμώλιος, μάταιος ,empty, vain, idle,
Hom. only in Od. , νόον ἀποφώλιός ἐσσι
8.177
; οὐκ ἀποφώλια εἰδώς
5.182
; οὐκ ἀ. ἦα οὐδὲ φυγοπτόλεμος
14.212
;ἐπεὶ οὐκ ἀ. εὐναὶ ἀθανάτωνare notbarren,
11.249 ; νέκυς ἀ.
Opp. C. 3.447
; ἀποφώλια μητιόων
Man. 6.565
;ῥέξους' ἀποφώλιαOrac. ap. Jul. Ep. 89 ; of the Minotaur,ξύμμικτον εἶδος κἀποφώλιον τρέφοςamonstrous,hybrid birth, E. Fr. 996 ; in Nic. Al. 524
στομίων ἀ. ἆσθμαis expld. by Sch.χαλεπόν,but perh. there is a play onφωλεύοντα(φωλεός,cf. Eust. ) which occurs just before. (Perh. fromἀποφεῖν(q.v.), cf.ἁμαρτωλός: ἁμαρτεῖν;