ἄπωθεν(in late Poets alsoἄπωθε, Q.S. 6.647 , AP 7.172 (Antip. Sid.)),Adv.
A. from afarorafar,
S. Ant. 1206 , Tr. 816 , E. Heracl. 674 , Ar. Av. 1184 , etc.; οἱ ἄπωθεν strangers, outsiders,
Arist. Rh. 1371a12
, al.
2. c. gen.,far from,
νεώς
E. IT 108
, cf. Ar. Pl. 674 , Th. 3.111 , Babr. 1.12 ; cf.ἄποθεν.