ἀρᾱτ-ός, Ion.
ἀρητός,ή,όν, (ἀράομαι)
A. prayed against, accursed,
ἀρητὸς γόος
Il. 17.37
, 24.741 ; ἀρατὸν ἕλκος
S. Ant. 972
(lyr.).
II. prayed for, desirable,
Sapph. Supp. 6.3 ; ἀ. καὶ σωτήριος γνώμη
SIG 656.17
(Abdera): henceἌρητος, Ἀρήτη,as pr.nn.,the Prayed-for,
Hom. : laterἌρᾱτος. [ᾱρ
Ep. ,ᾰρ
Att. ]