ἀρέσκ-εια[ᾰρ],ἡ,(ἀρεσκεύομαι)
A. obsequiousness,
Arist. EE 1221a8 , MM 1192b30 , Thphr. Char. 5 , Plb. 31.26.5 , Phld. Herc. 1457.5 , Polystr. p.16W. ; ἀ. βασιλέως
Plb. 6.11a
. 7 , cf. J. AJ 18.8.7 .
2. in pl., = δόξαι, ἀρέσκοντα, αἱ ἀ. τῶν πολλῶν , of falsesuperstitions,
Ph. 2.191 ;τὰ ταῖς κεναῖς σοφιστῶν ἀρεσκήαις(sic) ὑπεναντία
Demetr.Lac. Herc. 1012.73
.
3. in good sense, πρὸς θεὸν καὶ ἀρετήν
Ph. 1.168
; ἡ εἰς τὸ πλῆθος ἀ.
Inscr.Prien. 113.73
(i B.C.), cf. IPE 2.5 , Ep.Col. 1.10 ;πρὸς
τὴν ἑτέρων ἀ. βιοῦν
Hld. 10.14