ἀρεστός[ᾰ],ή,όν,
A. acceptable, pleasing,
Semon. 7.46 , Hdt. 1.119 , Men. Epit. 71 , Phld. Po. 1676.1 , etc.; ἔμοιγε οὐκ ἀρεστά
Hdt. 2.64
; τῶν σῶν λόγων ἀ. οὐδέν
S. Ant. 500
, cf. OT 1096 (lyr.); τἀρεστὰ ὑμῖν αὐτοῖς αἱρεῖσθαι
Lys. 14.15
; τὸ αἱρετὸν ἀρεστόν
Chrysipp.Stoic. 3.9
;οἴνου παρέχειν ἀρεστόνasufficientquantity, IG 12(5).647.17 (Ceos);satisfactory, PSI 3.171.16
(ii B. C.); of persons,acceptable, approved,
τινί
X. Cyr. 2.3.7
, SIG 577.58 (Milet.,iii/ii B. C.), etc.Adv.,ἑωυτῷ ἀρεστῶς quite tohis ownsatisfaction,
Hdt. 6.129 ; ἀ. τοῖς ναοποιοῖς