ἄροτρον[ᾰ],τό,(ἀρόω)
A. plough,
Od. 18.374 ; πηκτὸν ἄ.
Il. 10.353
, cf. Thgn. 1201 , Pi. P. 4.224 , etc.; ἰλλομένων ἀρότρων
S. Ant. 340
; ἀρότρῳ ἀναρρηγνύντες αὔλακας
Hdt. 2.14
: pl., Ar. Pl. 515 , Mosch. Fr. 4.6 .
b. ἡ ἀπ' ἀρότρου πληγή,in boxing,right-handedblow, Paus. 6.10.2 , Philostr. Gym. 20 .
2. in pl., metaph. of theorgans of generation,
Nonn. D. 12.46 , al.
II. ἄροτρα: γῆ, χώρα, πλέθρα,
Hsch.