ἀρτύνω [ῡ],fut. -ῠνῶ,
Ion.
A.
-ῠνέω
Od. 1.277
:aor.
Act.
ἤρτῡνα,
Med.
-υνάμην,
Pass.
-ύνθην:— = ἀρτύω , chiefly used in Ep. (in later Prose, γηράσκουσα ἡ ἐπιστήμη σοφίαν ἀρτύνει
Philostr. VS 1.25.11
), ψεύδεά τ' ἀρτύνοντες
Od. 11.366
; λόχον ἀρτύναντες
14.469
; μνηστῆρσιν θάνατον κακὸν ἀρτύναντε