ἀσάω [ᾰς], Thgn. 593 ; elsewh. Pass.
ἀσάομαι, imper.ἀσῶ, part. ἀσώμενος:aor. ἠσήθην: (ἄση):—orig.
A. glut oneself, take a surfeit,and so perh. in Sapph. Supp. 2.7 ; but usu.,feel loathingornausea,caused by surfeit, ἀσᾶται
Hp. Morb.Sacr. 25
, Int. 35 ; of pregnant women, Arist. HA 584a22 : metaph.,to be disgustedorvexed ata thing, c.dat., μηδὲν ἄγαν χαλεποῖσιν ἀσῶ φρένα
Thgn. 657
, cf. 593 ; ὅταν δέ τι θυμὸν ἀσηθῇς
Id. 989
; ἄσαιο
Sapph.
l. c.; ἐδίζητο ἐπ' ᾧ ἂν μάλιστα τὴν ψυχὴν ἀσηθείη
Hdt. 3.41
; ἀσώμενος ἐν φρεσί
Theoc. 25.240
; Aeol.