ἀσθεν-ής,ές,
A. without strength, weak,
1. in body,feeble, sickly,
τοὺς ἀσθενέας τῆς στρατιῆς
Hdt. 4.135
, cf. Hp. VM 12 ; ἀσθενεῖ χρωτὶ βαίνων
Pi. P. 1.55
, etc.; ὁ παντάπασιν ἀ. τῷ σώματι
D. 21.165
; ἀ. περὶ τὸν ὀφθαλμόν
Luc. Nigr. 4
;τοὺς ἀσθενεστάτους ἐς τὰς ταλαιπωρίας least able to bearhardship, Hdt. 4.134 ;ἀσθενέστερος πόνον ἐνεγκεῖν too weakto . . , D. 23.54 .Adv.
ἀσθενῶς, ἴσχειν
Pl. Lg. 659e
, cf. OGI 751.8 (Amblada,ii B.C.).
2. in mind, and thelike, τὸ ἀ. τῆς γνώμης the weakness,