ἀσκ-ητός,ή,όν,
A. curiously wrought,
νῆμα
Od. 4.134
; λέχος
23.189
; χρίματα
Xenoph. 3.6
; εἵματα
Theoc. 24.140
;adorned, decked, πέπλῳ with. . , Id. 1.33 , cf. AP 6.219.3 (Antip.).Adv. -τῶςprob.l. in Simon. 157 .
2. to be gotorreached by practice, οὐ διδακτὸν ἀλλ' ἀ.,of virtue, Pl. Men. 70a , cf. X. Mem. 1.2.23 ; μαθητὸν ἢ ἐθιστὸν ἢ καὶ ἄλλως πως ἀ.
Arist. EN 1099b10
.
II. of persons,exercised, practised ina thing, Ἀθηναίης παλάμῃσιν
Simon.