ἀστεῖος,α,ον, alsoος,ον
Diph. 73 : (ἄστυ):—
A. of the town(but in the literal senseἀστικόςis used).
II. town-bred, polite,
Pl. Phd. 116d ; opp.ἄγροικος,
Plu. Mar. 3 ; γένοιτ' ἀστεῖος οἰκῶν ἐν πόλει
Alc.
Com. 26 ;charming,
Isoc. 2.34 .
2. of thoughts and words,refined, elegant, witty, διάλεκτον ἀστείαν ὑποθηλυτέραν,opp.ἀνελεύθερον ὑπαγροικοτέραν,
Ar. Fr. 685 ; ἀστεῖόν τι λέξαι
Id. Ra. 901
;ἀστεῖον λέγεις(where there is a play on the double sense,wittyandpopular) Id. Nu. 204 ; ἀ. καὶ δημωφελεῖς οἱ λόγοι
Pl. Phdr. 227d
; ἀστεῖον εἰπεῖν