ἀσφαλ-ής,ές, (σφάλλομαι, σφαλῆναι)
A. not liable to fall, immovable, steadfast,in Hom. only once asAdj.(cf. infr. III), θεῶν ἕδος ἀ. αἰεί
Od. 6.42
, cf. Hes. Th. 128 , Pi. N. 6.3 , Theoc. 2.34 , etc.; ἀσφαλῆ θεῶν νόμιμα
S. Ant. 454
;unshaken,of purpose, ἀ. ὁ νοῦς
Id. Fr. 351
.
2. of friends and thelike,unfailing, trusty,
οὐ γὰρ οἱ . . εὐρύνωτοι φῶτες ἀσφαλέστατοι
Id. Aj. 1251
; ἀ. στρατηλάτης
E. Ph. 599
, cf. Th. 1.69 : c.inf.,φρονεῖν γὰρ οἱ ταχεῖς οὐκ ἀσφαλεῖςthe hasty in counsel are notsafe,
S. OT 617 , cf. Pl. Sph. 231a ; σῴζειν τὰ κοινὰ πράγματ' ἀσφαλέσταται