ἀτάομαι [ᾱτ], Pass. , (ἄτη)
A. suffer, be in distress,in Trag. always inpres. part.
ἀτώμενος
S. Aj. 384
, Ant. 17 , 314 , E. Supp. 182 , exc. ἀτώμεσθα
S. Aj. 269
;ἀτασθῶσινis dub. in Hes. Cat.Oxy. 1358
Fr. 2.13 .
II. as law-term,αἴ τις ἀταθείηtheinjured party,
Leg.Gort. 4.29 ; butὁ ἀταμένοςtheloserin a suit, ib. 10.21 ; ἀϝατᾶται suffers a penalty,
IG 5(1).1155
(Gythium):— Act. ,ἀτάω, aor. subj. 3 sg. ἀτάσῃdub. in Leg.Gort. 6.23 , 43 .