ἀτίζω [ᾰ], mostly inpres. part.; 2 and3 sg., E. Rh. 327 , 253 (lyr.);inf., S. OC 1153 :fut. ἀτίσεις [ῐ] A. Fr. 105 :aor. subj. ἀτίσῃς [ῐ] Id. Eu. 542 (lyr.); Ep.
aor.
A.
ἄτισσα
A.R. 1.615
:— Pass. , Gal. 18(2).642 :—not to honour, not to heed,
ὁ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται unheeding,
Il. 20.166
: c.acc.,slight, treat lightly,
θεοὺς ἀτίζων
A. Th. 441
, cf. E. Supp. 19 , Rhian. 1.5 : c. gen. rei,deprive of honourdue, γεράων μιν ἄτισσαν
A.R.
l.c.—Never in early Prose; for Nic. Al. 193
v. ἀτύζω.