ἀτῑμ-ία, Ion.
-ιη, ἡ,
A. dishonour, disgrace,
ἀτιμίῃσιν ἰάλλειν
Od. 13.142
, Pi. O. 4.21 , S. El. 1035 , etc.; ἐν ἀτιμίῃ τινὰ ἔχειν
Hdt. 3.3
; ἀτιμίην προστιθέναι τινί
Id. 7.11
;ὄνειδος καὶ ἀ. ἔχεινib. 231 ;ἀτιμίης κυρεῖν πρός τινοςib. 158 ;θεῶν ἀ. dishonour done tothe gods, E. Heracl. 72 , Pl. Hipparch. 229c ; οὐκ ἀτιμίᾳ σέθεν
A. Eu. 796
: pl., ταῖς μεγίσταις κολάζειν ἀ.
Pl. Plt. 309a
, cf. 310e , R. 492d , al.; ὕβρεις καὶ ἀτιμίας
D. 18.205
, 21.23 ;indignities,