αὐθάδ-ης,ες,
A. self-willed, stubborn,
ἦσάν τε αὐθαδέστεροι
Hdt. 6.92
; τὰς ὀργὰς αὐ.
Hp.
Aër.
24 , cf. Arist. Rh. 1367a37 ;surly,
Thphr. Char. 15.1 ; αὐθάδη φρονῶν
A. Pr. 907
; of a dog, X. Cyn. 6.25 .
2. metaph. of things,remorseless,
σφηνὸς γνάθος αὐ.
A. Pr. 64
.
3. Adv.
-δως
Ar. Ra. 1020