furrow
αὖλαξ,ᾰκος , ἡ(alsoὁ, AP 9.274 ( Phil. ), Aret. SD 2.13 ), alsoἄλοξ,οκος(q. v.);ὦλξ, found only in acc.ὦλκα, ὦλκας;
Dor.
ὦλαξ
EM 625.38 :—
A. furrowmade in ploughing, [βόε] ἱεμένω κατὰ ὦλκαhastening alongthe furrow,
Il. 13.707 ; κατὰ ὦλκας
A.R. 3.1054
; εἰ ὦλκα διηνεκέα προταμοίμην
Od. 18.375
; [ βόε] ἐρίσαντε ἐν αὔλακι
Hes. Op. 439
;ἰθεῖάν κ' αὔλακ' ἐλαύνοιib. 443 ; ὀρθὰς αὔλακας . . ἤλαυνε
Pi. P. 4.227
; ἀρότρῳ ἀναρρηγνύντες αὖλακας
Hdt. 2.14
; αἰθέρος αὔλακα τέμνων
Ar. Av. 1400
(lyr.); ἐξ ἀλόκων ἐπετειᾶν
A. Ag. 1015
; βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος
Id. Th. 593
; ἐν ἄλοκι
Ar. Av. 234
(lyr.).
b. furrow's breadth,
Thphr. HP 8.8.7 , CP 4.12.1 .
2. metaph.,wife,
σπείρειν τέκνων ἄλοκα
E. Ph. 18
;αἱ πατρῷαι ἄλοκεςthy father'swife,
S. OT 1211 .
3. metaph.,furrow in the skin, gash, wound,
ὄνυχος ἄλοκι νεοτόμῳ
A. Ch. 25
(lyr.); δορὸς ἄλοκα
E. HF 164
; of the line drawn by the stile in writing, ποίαν αὔλακα;
Ar. Th. 782
(anap.), cf. AP 6.68 ( Jul. Aegypt.).
4. swathe,
Theoc. 10.6 .
5. αὖ. ὑδροφόροςaque-duct,
IG 14.453 (Catana).
b. αὔλακας: κοίλους τόπους,
Hsch. — Chiefly poet., never in good Att. Prose; Hom. only in acc.ὦλκα; αὖλαξonly is used by Pi. and Hdt. ,ἄλοξonly by Trag.; bothαὖλαξandἄλοξby Ar. (Cf. Lac.εὐλάκα'plough', Lith.velkù,Slav.vlěką'pull'.)
