αὔλιος,α,ον, (αὐλήI)
A. belonging to folds, ἀστὴρ αὔλιος'starthat bids the shepherd fold',
A.R. 4.1630 , cf. Call. Fr. 539 ;ὅταν αὐλίοις συρίζῃς, ὦ Πάν, τοῖς σοῖσιν ἐν ἄντροιςdub. l. in E. Ion 500 (lyr.).
II. αὔλιος θύραdub. l. in Men. 546 ; cf.αὐλία θύρα: πυλών,
Hsch.