αὔρα, Ion.
αὔρη,ἡ,
A. breeze,esp.a cool breezefrom water (cf. Arist. Mu. 394b13 ), orthe fresh airof morning, once in Hom. , αὔρη δ' ἐκ ποταμοῦ ψυχρὴ πνέει
Od. 5.469
, cf. h.Merc. 147 , Hes. Op. 670 , etc.: rare in early Prose, αὔρας ἀποπνεούσας [ὁ Νεῖλος] μοῦνος οὐ παρέχεται
Hdt. 2.19
; αὔρα φέρουσα ἀπὸ χρηστῶν τόπων ὑγίειαν
Pl. R. 401c
, cf. X. HG 6.2.29 , Smp. 2.25 .
2. metaph.,θυμιαμάτων αὖραι the steamof incense, Ar. Av. 1717 ;ξανθαῖσιν αὔραις σῶμα πᾶν ἀγάλλεται,of a well-fried fish, Antiph. 217.22 ; δεῖπνον ὄζον αὔρας Ἀττικῆς
Dionys.Com. 2.40
;αὔρῃ φιλοτησίῃof the attractive influence of the female, Opp. H. 4.114 .
3. metaph., ofthe changeful course of events,
μετάτροποι πνέουσιν αὖ. δόμων