ἀϋτή[ῡ],ἡ,(αὔωB)
A. cry, shout,esp.battle-shout, war-cry,
ἀϋτὴ δ' οὐρανὸν ἷκεν
Il. 2.153
; ἀϋτή τε πτόλεμός τε
6.328
; κίνδυνος ὀξείας ἀϋτᾶς
Pi. N. 9.35
: generally, γλώσσης ἀϋτὴν Φωκίδος
A. Ch. 564
; of theblastof the trumpet, Id. Pers. 395 ; of thecreakingof the axle, Parm. 1.6 . ( ἀϝῡτά
IG 9(1).868
(Corc.).)