not liable to perish, undecaying, imperishable,
ἄφθῐτος,ον, (φθίνω)
A. not liable to perish, undecaying, imperishable,freq. in Hom. (mostly in Il. ) and Trag.:
1. of things, σκῆπτρον πατρώϊον ἄ. αἰεί
Il. 2.46
; χρυσέη ἴτυς ἄ.
5.724
; καλὸν θρόνον ἄ. αἰεί
14.238
; Ἡφαίστου δόμος
18.370
; ἄ. ἄμπελοι
Od. 9.133
; ἄντρον
Pi. I. 8(7).41
; πυρὸς φέγγος
A. Ch. 1037
; Γᾶ
S. Ant. 339
(lyr.).
2. of persons,immortal,of the gods, h.Merc. 326 ; Στύξ
Hes. Th. 389
, 397 ; of Tantalus, Pi. O. 1.63 ;ἄ. ὑμνοπόλος,of Anacreon, Simon. 184 ; ἀφθίτους θεῖναι βροτούς
A. Eu. 724
; γέννας ἀφθίτου λαχόντες
S. Fr. 278
.
3. of men's thoughts, etc., Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς
Il. 24.88
, Hes. Th. 545 ; κλέος ἄ.
Il. 9.413
;ἄ. ὄπις unceasingcare, Pi. P. 8.72 ( v.l. ἄφθονος ) ; ἄ. γνῶμαι unchanging, unchangeable,
S. Fr. 414
; ἄφθιτα μηδομένοισι
Ar. Av. 689
.—Poet. and later Prose, δόξα
Plu. 2.723e
; prob. in Arist.
Caeí.
270a26 .
