ἄχος[ᾰ],εος,τό,
A. pain, distress,in Hom. always of mind,ἄχος αἰνόν, ἄλαστον, ἄτλητον, ὀξύ,
Il. 4.169 , al.; ἄχεος νεφέλη μέλαινα
17.591
; ἄχε' ἄκριτα
3.412
; τὸν δ' εἷλεν ἄχος κραδίαν
B. 10.85
; also of physical ills, Pi. P. 3.50 (pl.); δειμάτων ἄχη
A. Ch. 586
(lyr.);ἀκοῦ δ' ἄχος,with a play on the words, S. Tr. 1035 ; οὐράνι' ἄχη
A. Pers. 573
(lyr.); ἐμοὶ δ' ἄχε', ἄχεα κατέλιπε
Ar. Ra. 1353
(paratrag.), cf. 1531 (hex.).— Rare in Prose, ἡ παῖς ἀπήγξατο ὑπὸ ἄχεος
Hdt. 2.131