ἄχῠρον[ᾰ],τό,mostly in pl.ἄχυρα,
A. chaff, bran, husksleft after threshing or grinding, Hdt. 4.72 , Pherecr. 161 , Antiph. 226.2 , X. Oec. 18.1 ; ἐν τοῖς ἀ. κυλινδομένην
Hermipp. 47
: sg., Thphr. HP 8.4.1 , Ev.Matt. 3.12 , etc.: prov.,ὄνος εἰς ἄχυρα'pig in clover', of unexpected good fortune, Philem. 188 , cf. Ar. Fr. 76 : metaph.,ἄχυρα τῶν ἀστῶν,ofμέτοικοι,
Id. Ach. 508 ;ἄχυρα ἀπὸ τοῦ τοίχου ἀποσπᾶν,of dying persons, Hp. Prog. 4 .
II. in pl.,ἄ. χρυσοχοϊκά slagfrom gold-smelting, PHolm. 5.7 .