βάναυσος[ᾰ],ον,(forβαύναυσος,fromβαῦνος, αὔωacc. to EM 187.40 , cf.βαναυσία: πᾶσα τέχνη διὰ πυρός,
Hsch. ;βαναύσωνseems to be
A.
f.l. for βαύνων in Heraclit. All. 69 ):—epith. of the class of handicraftsmen or artisans,τὸ β.,
= τὸ περὶ τὰς τέχνας ὧν ἄνευ πόλιν ἀδύνατον οἰκεῖσθαι
Arist. Pol. 1291a1 , etc.;ὁ β. δῆμος,opp.ὁ γεωργικός, ὁ ἀγοραῖος,ib. 1289b33 : asSubst.,artisan,ib. 1277b35 ;ἡ βελτίστη πόλις οὐ ποιήσει β. πολίτηνib. 1278a8 ;τὸ β.,
= οἱ βάναυσοι , ib. 1329a20 .
II. τέχνη β.amechanicalart,handicraft,
S. Aj. 1121 , Pl. Tht. 176c (pl.); β. ἔργον
Arist. Pol. 1337b8
;βαναυσόταται τῶν ἐργασιῶνib. 1258b37 ;β. βίον ζῆνamere mechanic'slife, ib. 1278a21 , 1328b39 ; β. πόνοι
Plu. Num. 14
: hence,
2. vulgar, in bad taste,