βάσκ-ᾰνος,ὁ,
A. one who bewitches, sorcerer,as a term of abuse, D. 21.209 , Men. Pk. 279 , Str. 14.2.7 ; β. καὶ φθοροποιός
St.Byz.
s.v. Θίβα.
2. slanderer,
D. 18.132 , Vett.Val. 358.5 .
II. Adj. βάσκανος,ον, slanderous, malicious,
Ar. Eq. 103 , Pl. 571 ; ὁ συκοφάντης πανταχόθεν βάσκανον
D. 18.242
, cf. Str. 14.1.22 ; δύσκολος καὶ β.
Plu. Fab. 26
; β. πρᾶγμα . . ποιοῦντες
D. 18.317
;β. ἔσς', Ἀί̈δαErinna 6.3 ; κώμων β. ἐστι λίθος
AP 9.756
( Aemil. ); μ' ὁ β. ἥρπασε δαίμων